Polskie studio Reikon Games ujawniło szczegóły dotyczące długo wyczekiwanej kontynuacji. Oficjalnie zapowiedziany Ruiner 2 nie jest prostą powtórką znanej formuły. Twórcy stawiają na ewolucję w stronę rozbudowanego action RPG z trybem kooperacji dla trzech osób oraz systemem przełączania postaci, który ma zrewolucjonizować walkę.
To znaczący krok naprzód względem oryginału z jesieni 2017 roku. Największa zmiana? Tym razem twórcy mają pełną kontrolę artystyczną nad projektem.
Shell System: jeden gracz, trzy ciała do walki
Sercem rozgrywki w Ruiner 2 jest tak zwany Shell System. Gracz nie kontroluje jednej postaci, lecz ma do dyspozycji rotację nawet trzech unikalnych „powłok” (ang. Shells). Każda z nich reprezentuje odrębny styl walki, posiada specjalne umiejętności i określoną rolę na polu bitwy. Nowe powłoki odblokowuje się poprzez pokonywanie bossów.
Kluczowe jest to, że między Shellami można przełączać się natychmiastowo w trakcie starcia. Pozwala to na tworzenie własnych synergii i combosów. Twórcy podkreślają, że zależy im na eksperymentowaniu i błyskawicznej zmianie taktyki bez konieczności restartowania misji. Każda powłoka posiada drzewko rozwoju z dziesiątkami węzłów, które zasadniczo zmieniają styl gry.
Kooperacyjna rzeź i nieskończony endgame
Jeśli samodzielna kontrola nad trzema ciałami to za mało, Ruiner 2 oferuje tryb kooperacji online dla maksymalnie trzech graczy. Zapowiada to prawdziwą „kooperacyjną rzeź”, w której kluczem do przetrwania będzie koordynacja synergii między postaciami.
Rozgrywka ma pozostać błyskawiczna i bezlitosna, zachowując ducha pierwowzoru, ale zostanie wzbogacona o głębię taktyczną. Poza główną kampanią twórcy szykują też nieskończony tryb endgame. Będzie to seria coraz trudniejszych starć z silniejszymi przeciwnikami, oferująca coraz lepszy loot.
Dlaczego to tak istotna zmiana?
Wypowiedź reżysera gry dobrze oddaje filozofię stojącą za Ruiner 2: „Jesteśmy ogromnymi fanami RPG i Ruiner 2 to gra, w którą zawsze chcieliśmy zagrać. Zbudowaliśmy Shell System, ponieważ mieliśmy dość teoretyzowania i zepsutych buildów, które odkrywaliśmy, nienawidząc bycia przykutym do jednej postaci przez sto godzin”.
To podejście pokazuje ewolucję myślenia zespołu. Zamiast jednej, sztywnej ścieżki rozwoju, gra ma oferować przestrzeń do ciągłego testowania i łączenia pomysłów. Celem jest odkrywanie synergii, które dosłownie „rozrywają ekran”.
Podsumowanie: śmiały krok naprzód
Zapowiedź Ruiner 2 pokazuje studio Reikon Games w bardzo pewnej siebie roli. Zamiast bezpiecznego sequela otrzymujemy odważne rozwinięcie uniwersum, które łączy szybką akcję top-down z głębią systemów rodem z najlepszych gier RPG.
Gra została zapowiedziana na PC (Steam i Epic Games Store), a zwiastuny sugerują premierę w 2026 roku. Na pewno warto śledzić rozwój projektu, który może stać się jedną z ciekawszych polskich produkcji nadchodzących lat w klimatach cyberpunkowych.
Po ponad ośmiu latach oczekiwania warszawskie studio Reikon Games w końcu potwierdziło prace nad kontynuacją swojego kultowego dzieła. Ruiner 2 nie będzie jednak prostym powtórzeniem formuły. Zamiast tego twórcy zdecydowali się na odważną ewolucję, przekształcając dynamicznego shootera z widokiem z góry w głębokie, systemowe action RPG z nowatorską mechaniką i kooperacją.
Powrót do piekła Rengkok w nowej odsłonie
Akcja Ruiner 2 ponownie rozgrywa się w ponurych, industrialnych dzielnicach Rengkok oraz na rozległych pustkowiach poza miastem. Świat jest jednak bardziej brutalny i rozbudowany niż kiedykolwiek. Reikon Games odchodzi od formuły top-down shootera znanego z oryginału z 2017 roku, oferując graczom „głębokie, oparte na systemach Action RPG”. Oznacza to nie tylko bardziej rozbudowaną narrację, ale przede wszystkim zupełnie nowe podejście do rozgrywki i rozwoju postaci.
Kluczowym elementem tej transformacji jest zapowiadany system Shell. To właśnie on stanowi serce nowej koncepcji rozgrywki.
System Shell: trzy ciała, jedna świadomość, nieskończone synergie
Największą innowacją w Ruiner 2 jest możliwość dowodzenia nawet trzema unikalnymi „Shellami” – cybernetycznymi powłokami bojowymi. Każda z nich reprezentuje odrębny styl walki, rolę i zestaw umiejętności. W trybie single player gracz będzie kontrolował je jednocześnie, przełączając się między nimi w ogniu walki, by wykorzystać zabójcze synergie. Prawdziwy potencjał systemu ujawni się jednak w trybie kooperacyjnym.
W trzyosobowej kooperacji online każdy gracz będzie kontrolował własną powłokę, co otwiera drogę do niezwykle taktycznych i widowiskowych kombinacji. Każdy Shell dysponuje czterema głównymi umiejętnościami, a każda z nich posiada rozgałęziające się drzewka progresji, które radykalnie zmieniają ich funkcjonalność. To obietnica niemal nieograniczonej swobody w budowaniu własnego stylu gry.
Głęboka personalizacja i bezlitosna ekonomia zasobów
Progresja w Ruiner 2 nie ogranicza się tylko do umiejętności poszczególnych Shelli. Na graczy czeka również Neural Network – ogólne, pasywne drzewko umiejętności, które wzmacnia całą naszą rosnącą kolekcję powłok. Prawdziwym wyzwaniem będzie jednak zarządzanie zasobami.
Wszystkie elementy wyposażenia i moduły czerpią z trzech współdzielonych pul: Power, CPU i Memory. Nie ma tutaj darmowych slotów – każdy wybór to trudny kompromis. Chcesz potężniejszej broni? Będziesz musiał poświęcić moc obliczeniową zarezerwowaną dla umiejętności. Ten system Overload wymusi na graczach strategiczne myślenie przy każdej decyzji.
Niekończące się wyzwania i rzemiosło
Dla miłośników długiej rozgrywki Reikon Games przygotowało solidny endgame. Po przejściu głównej kampanii otworzy się tryb endless, w którym będziemy mierzyć się z narastającym poziomem trudności, silniejszymi wrogami i lepszym lootem w różnych dzielnicach Rengkok. Całość uzupełnia system rzemiosła, opisany jako „limitless”, z parametrem Complexity, który nagradza podejmowanie większego ryzyka lepszymi nagrodami.
Na razie potwierdzono wydanie gry na PC (Steam i Epic Games Store). Data premiery pozostaje nieznana. Jedno jest pewne: polscy twórcy nie boją się ryzyka. Zamiast odtwarzać sprawdzony schemat, przebudowują go od podstaw, obiecując cyberpunkową przygodę na zupełnie nowym poziomie.
W oczekiwaniu na powrót do brutalnego cyberpunku
Ogłoszenie Ruiner 2 to ważny moment nie tylko dla fanów oryginału, ale dla całej polskiej branży gier. Reikon Games po swoim debiutanckim projekcie powraca do korzeni, ale robi to w sposób odważny i ambitny. Przejście od dynamicznego shootera do systemowego RPG-a z tak złożonymi mechanikami to duże wyzwanie.
Jeżeli twórcom uda się połączyć wysokie tempo walki z głębią progresji systemu Shell i satysfakcjonującą kooperacją, mogą stworzyć coś wyjątkowego. Powrót do Rengkok zapowiada się nie jako sentymentalna podróż, lecz jako wejście do dojrzalszego, bardziej skomplikowanego i bezlitosnego fragmentu tego cyberpunkowego uniwersum. Pozostaje uzbroić się w cierpliwość i czekać na więcej szczegółów.
Fani mrocznych, japońskich klimatów mogą zacierać ręce. Podczas ostatniego pokazu Capcom w końcu zaprezentował obszerny materiał z długo wyczekiwanej gry Onimusha: Way Of The Sword. Zwiastun typu overview odsłonił mnóstwo szczegółów na temat świata, bohatera i przede wszystkim – taktycznego systemu walki, który ma być sercem tej produkcji.
Gra, planowana na 2026 rok, to zupełnie nowy rozdział w historii Onimushy. Choć tytuł nawiązuje do znanej serii, Capcom jasno podkreśla, że jest to świeże podejście, pozbawione postaci znanych z poprzednich odsłon. To odważny krok, który ma przyciągnąć nowych graczy, nie tracąc przy tym ducha oryginału.
Mroczna fantazja w Edo-Kioto
Akcja Onimusha: Way Of The Sword rozgrywa się w „skręconym” Kioto z okresu Edo. To nie jest wiernie odtworzona historyczna stolica, lecz jej mroczna, fantastyczna wersja, w której granica między światem żywych a krainą demonicznych Genma uległa zatarciu. Miasto spowite jest tajemnicą i intrygą, co stanowi idealne tło dla samotnej walki głównego bohatera.
Tym bohaterem jest Miyamoto Musashi, przedstawiony w całkowicie nowej, mrocznej interpretacji. Nie jest to historyczny wizerunek słynnego mistrza miecza, a fikcyjna postać nosząca to legendarne imię. Gracze wcielą się w ronina, który po tragicznej śmierci swojego mistrza otrzymuje potężny artefakt – Oni Gauntlet. To właśnie ta magiczna rękawica pozwala mu zabijać demony Genma i pochłaniać ich dusze, co rozpoczyna misję powstrzymania wskrzeszonego mrocznego czarnoksiężnika.
Precyzyjny i wymagający system walki
Najwięcej nowych informacji dotyczyło serca gry – systemu walki. Capcom stawia na precyzyjną i taktyczną szermierkę, która ma nagradzać opanowanie i zimną krew. Kluczowym mechanizmem są ryzykowne kontrataki, wykonywane w ułamku sekundy przed otrzymaniem ciosu. Gracze muszą perfekcyjnie opanować parowanie, uniki i efektowne kombinacje, używając zarówno tradycyjnej katany, jak i mocy magicznej pochodzącej z Oni Gauntlet.
Zwiastun pokazał, że walka to nie tylko wymiana ciosów. Bardzo ważna jest kreatywna interakcja z otoczeniem. Zaprezentowano scenę, w której protagonista wykorzystuje wiszące pranie, aby oślepić przeciwnika i przygotować go na śmiertelny atak. Sugeruje to, że poziomy będą zaprojektowane tak, aby nagradzać pomysłowość i zmysł obserwacji. Walki z potężnymi bossami, takimi jak pokazany w materiale Ganryu, mają być intensywnymi testami umiejętności.
Eksploracja i rozwój
Poza samymi starciami Capcom zdradził kilka aspektów dotyczących eksploracji i rozwoju postaci. Gra ma oferować pionowy design poziomów (verticality), co powinno urozmaicić odkrywanie mrocznego Kioto i nadać rozgrywce więcej dynamiki.
Najciekawszym elementem progresji wydaje się system pochłaniania demonicznych dusz. Zebrane w ten sposób moce pozwolą na wykorzystanie specjalnych ruchów oraz regenerację zdrowia. To klasyczny, ale zawsze skuteczny motyw, który głęboko wpisuje się w mitologię serii i obiecuje satysfakcjonujące poczucie wzrostu siły bohatera.
Podsumowanie oczekiwań
Onimusha: Way Of The Sword zapowiada się na niezwykle obiecujący powrót kultowej marki. Capcom, zachęcony sukcesami innych swoich tytułów, takich jak Resident Evil Requiem, inwestuje w odświeżenie tego uniwersum, oferując jednocześnie coś nowego. Mroczna atmosfera, wymagająca i efektowna walka oraz nowa interpretacja postaci Musashiego składają się na intrygującą całość.
Mimo bogatego pokazu jedna kluczowa informacja wciąż pozostaje nieznana – konkretna data premiery. Capcom utrzymuje jedynie, że gra trafi na PC, PlayStation 5 oraz Xbox Series X/S w 2026 roku. Strategia podsycania ciekawości bez podawania dokładnego terminu skutecznie podtrzymuje zainteresowanie fanów. Jeśli wszystkie zapowiadane elementy zostaną dopracowane, możemy otrzymać jedną z ciekawszych gier akcji nadchodzących lat.
Kiedy w marcu tego roku na Steamie w trybie Early Access pojawiła się gra Czeski Gothic od czeskiego studia Perun Interactive, część środowiska z nadzieją mówiła o „czeskim Gothicu”. Tytuł inspirowany kulturami epoki żelaza, z mrocznym klimatem i obietnicą nieliniowej fabuły, miał szansę trafić w gusta fanów surowych RPG-ów w stylu klasyków Piranha Bytes. Niestety rzeczywistość okazała się brutalna, a premiera szybko przerodziła się w serię gorzkich rozczarowań.
Reakcja społeczności graczy była natychmiastowa i druzgocąca. W krótkim czasie po debiucie wersja we wczesnym dostępie zebrała lawinę negatywnych recenzji, a średnia ocen na Steamie utknęła na zatrważająco niskim poziomie. Wskazywano, że jedynie około 19% z pierwszych kilkudziesięciu opinii było pozytywnych, choć ogólny odsetek ocen na platformie był nieco wyższy. To nie był powolny spadek zainteresowania, lecz gwałtowna fala krytyki.
Fala krytyki: na co narzekają gracze?
Zarzuty wobec gry są liczne i dotyczą niemal każdego aspektu rozgrywki. Gracze w swoich ocenach nie zostawiają na produkcji suchej nitki, a ich frustracja jest wyczuwalna.
Przede wszystkim punktowany jest chaotyczny i frustrujący system walki. Gracze skarżą się, że jest on nieintuicyjny, pozbawiony głębi, a kluczowe mechaniki, takie jak uniki czy bloki, działają niekonsekwentnie. „Mam problem z tym, że gdy mam zablokowany cel na przeciwniku, unik działa może w 50% przypadków i tak dostaję cios” – pisze jeden z użytkowników. Problemem jest też drakońsko wysoki poziom trudności już od pierwszych minut, połączony z agresywnym respawnem przeciwników. Wielu porównuje to niekorzystnie do serii Souls, twierdząc, że tutaj trudność wynika nie z precyzji projektu, lecz z chaosu i zbyt dużej liczby wrogów.
Kolejnym ogromnym minusem jest warstwa techniczna. Gracze masowo raportują słabą optymalizację, liczne błędy oraz oprawę graficzną, która nie spełnia oczekiwań nawet jak na produkcję indie. Jeden z komentarzy streszcza to dosadnie: „Symulator ekranu ładowania”.
Niska frekwencja i wątpliwa przyszłość projektu
Najbardziej wymownym wskaźnikiem porażki nie są jednak same recenzje, lecz skrajnie niska frekwencja. Według danych ze SteamDB, w szczycie w grze jednocześnie przebywało mniej niż 50 osób. To niezwykle mało nawet jak na niszowy tytuł w Early Access. Taka liczba nie daje twórcom wystarczających danych do testów ani nie generuje przychodów niezbędnych do dalszego, często wieloletniego rozwoju projektu.
Na domiar złego polscy gracze czuli się dodatkowo pokrzywdzeni relatywnie wysoką ceną w złotówkach, która w momencie premiery była jedną z najwyższych na liście regionalnych cen na Steamie. W połączeniu z fatalnymi pierwszymi wrażeniami taki zabieg cenowy mógł skutecznie zniechęcić potencjalnych nabywców.
Kontekst „czeskiego Gothica” i porównania
Określenie „czeski Gothic” nie jest nowe w branży. Często używa się go w kontekście innych czeskich produkcji RPG, jak The Last Oricru, które również bywały krytykowane za „drewnianą” mechanikę walki i pewną surowość wykonania, choć tamten tytuł spotkał się z nieco cieplejszym przyjęciem. Czeski Gothic przejął tę łatkę, ale w jego przypadku stała się ona synonimem niedopracowania, a nie chlubnego nawiązania do kultowej serii.
Porównania do Wiedźmina czy Gothica okazały się dla gry wyjątkowo niesprawiedliwe – nie dla tych klasyków, ale dla samego Czeski Gothic. Obiecywany głęboki świat reagujący na wybory, surowy klimat i mroczna przygoda rozbiły się o podstawy: wadliwą walkę, zalew błędów i brak płynności rozgrywki.
Czy jest szansa na uratowanie projektu?
Teoretycznie tryb Early Access służy właśnie temu, by przy pomocy społeczności kształtować grę przed pełnym wydaniem. Studio Perun Interactive stanęło jednak przed ekstremalnie trudnym wyzwaniem. Negatywne pierwsze wrażenie niezwykle trudno zmienić, a niska baza graczy utrudnia iteracyjny rozwój.
Aby projekt miał szansę, twórcy musieliby wdrożyć szybkie, głębokie i bardzo widoczne poprawki, szczególnie w kluczowych obszarach: systemie walki, balansie trudności i optymalizacji. Potrzebna byłaby też prawdopodobnie agresywna kampania informacyjna, aby przekonać zrażonych graczy, że produkcja faktycznie zmierza w dobrą stronę. Na razie jednak wizerunek Czeski Gothic jako symbolu porażki wczesnego dostępu jest bardzo silny.
Historia tej produkcji to kolejna smutna lekcja dla mniejszych studiów. Pokazuje, że nawet obiecujący pomysł i ciekawy klimat nie obronią się, jeśli fundamenty rozgrywki są chwiejne, a premierę – nawet w Early Access – przeprowadzi się w stanie dalekim od akceptowalnego. Los „czeskiego Gothica” wisi na włosku, a jego przyszłość zależy teraz od determinacji twórców i ich umiejętności wsłuchania się w druzgocącą, ale być może zbawienną krytykę.
Polskie studio Reikon Games z Warszawy oficjalnie potwierdziło prace nad długo wyczekiwanym sequelem swojego debiutanckiego hitu. Ruiner 2 to kontynuacja głośnej, cyberpunkowej produkcji z 2017 roku, która zapowiada się na znacznie bardziej rozbudowaną i złożoną przygodę. Debiut oryginału był dużym sukcesem, a teraz twórcy chcą pójść o krok dalej, wprowadzając zupełnie nowe mechaniki i tryby gry.
Pierwszy Ruiner zyskał uznanie za klimatyczną, mroczną estetykę inspirowaną klasykami gatunku oraz dynamiczną, brutalną rozgrywkę. Teraz, niemal dekadę później, warszawski zespół ujawnia pierwsze szczegóły dotyczące kontynuacji. Wszystko wskazuje na to, że Ruiner 2 nie będzie prostym powieleniem sprawdzonej formuły, lecz śmiałym rozwinięciem pomysłów, które legły u podstaw oryginału.
Co nowego wniesie Ruiner 2?
Najważniejszą nowością, która ma zdefiniować rozgrywkę w sequelu, jest system powłok (Shell System). Gracz wcieli się w hakera, który będzie mógł kontrolować jednocześnie do trzech różnych powłok – rodzajów awatarów czy ciał – i błyskawicznie przełączać się między nimi w trakcie walki. Każda powłoka ma oferować odrębny styl walki, zestaw umiejętności i zasoby.
Nowe powłoki będą odblokowywane poprzez pokonywanie bossów, co ma dodać progresji element satysfakcji i zachęcać do eksploracji. Twórcy podkreślają, że system ten powstał z myślą o miłośnikach theory-craftingu, czyli samodzielnego tworzenia i optymalizacji buildów postaci. Ma on uwolnić gracza od poczucia „uwiązania do jednej postaci przez sto godzin”, pozwalając na eksperymentowanie i tworzenie potężnych synergii między umiejętnościami różnych powłok.
Poza tym Ruiner 2 wprowadzi tryb kooperacji, w którym w zabawie może uczestniczyć jednocześnie do trzech osób. To istotne rozszerzenie względem samotniczej przygody z pierwszej części. Studio zapowiada też tryb „endless game”, czyli nieskończone wyzwanie polegające na odpieraniu coraz trudniejszych fal przeciwników.
Studio Reikon Games – od debiutu do sequela
Dla warszawskiego studia Reikon Games oryginalny Ruiner był projektem debiutanckim. Jego premiera jesienią 2017 roku na platformach Windows, Linux, PlayStation 4 i Xbox One została przyjęta bardzo pozytywnie, co ugruntowało pozycję zespołu na globalnej scenie indie. Latem 2020 roku gra trafiła również na konsolę Nintendo Switch.
Sukces ten otworzył drzwi do pracy nad kontynuacją. Jak wyjaśnia reżyser gry, Marek Roefler, Ruiner 2 to projekt, w który twórcy sami zawsze chcieli zagrać. „Jesteśmy ogromnymi fanami ARPG, a RUINER 2 to gra, w którą sami zawsze chcieliśmy zagrać. Stworzyliśmy system powłok, ponieważ kochamy theory-crafting i znajdowanie potężnych kombinacji umiejętności, ale nie lubimy być uwiązani do jednej postaci przez sto godzin” – mówi Roefler.
To podejście wskazuje na ambicję, by sequel nie był tylko większym Ruinerem, ale głębszą, bardziej systemową grą akcji z elementami RPG. Inspiracje gatunkiem ARPG są tu wyraźnie zaznaczone, co może oznaczać rozbudowane drzewka umiejętności, ekwipunek i jeszcze więcej przestrzeni do kombinowania.
Perspektywy dla graczy Xbox
Pierwsza część Ruinera była dostępna na konsoli Xbox One, co naturalnie rodzi pytanie o przyszłość sequela w ekosystemie Microsoftu. Choć oficjalna zapowiedź nie wymieniała konkretnych platform poza komputerami osobistymi, logicznym krokiem wydaje się udostępnienie Ruiner 2 na najnowsze konsole, w tym Xbox Series X i Xbox Series S.
Taka decyzja wpisywałaby się w standardową ścieżkę wydawniczą wielu niezależnych produkcji, które często debiutują na PC, by później trafić na konsole. Fani cyberpunkowej akcji z kontrolerem w dłoni mają zatem solidne podstawy, by liczyć na port. Będziemy jednak potrzebować oficjalnego potwierdzenia od studia lub wydawcy, którym prawdopodobnie ponownie będzie Devolver Digital.
Co to oznacza dla polskiej sceny gamingowej?
Oficjalna zapowiedź Ruiner 2 to kolejny ważny głos polskiego studia w międzynarodowym dyskursie gamingowym. Po sukcesach takich marek jak Wiedźmin CD Projekt RED, Dying Light Techlandu czy Frostpunk 11 bit studios, udane kontynuacje potwierdzają dojrzałość i kreatywną wytrwałość polskich deweloperów.
Reikon Games pokazuje, że polskie studio może nie tylko stworzyć udany debiut, ale też zbudować na jego podstawie markę z potencjałem na serię. Praca nad sequelem to zawsze większe wyzwanie, presja i oczekiwania. Odpowiedź na nie w formie ambitnie rozbudowanej gry z nowatorskim systemem rozgrywki może przynieść zespołowi z Warszawy jeszcze większe uznanie.
Wszystko wskazuje na to, że Ruiner 2 ma być grą bardziej otwartą, społecznościową i głęboką mechanicznie niż jej poprzedniczka. Jeśli twórcom uda się połączyć charakterystyczny, ostry klimat z satysfakcjonującą pętlą rozgrywki opartą na przełączaniu powłok i kooperacji, mogą stworzyć coś wyjątkowego. Gracze na całym świecie, a szczególnie fani mrocznego cyberpunku i dynamicznych gier akcji, z niecierpliwością będą wypatrywać kolejnych informacji o tym polskim sequelu.
Rozszerzenie Vessel of Hatred do Diablo 4, które zadebiutowało 8 października 2024 r. na PC, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One i Xbox Series X/S, spotkało się z mieszanymi, choć w ogólnym rozrachunku pozytywnymi ocenami krytyków. Podczas gdy nowa klasa Spiritborn oraz liczne ulepszenia rozgrywki zostały przyjęte z entuzjazmem, kampania fabularna nie uniknęła krytyki.
Spiritborn: Fantastyczna nowa klasa i największy atut rozszerzenia
Bez wątpienia największym hitem dodatku jest nowa klasa – Spiritborn (Spirytysta). Recenzenci zgodnie chwalą jej wszechstronność i świetne wkomponowanie w świat Sanktuarium. Klasa czerpie moc z duchów zwierząt, oferując odrębne formy odpowiadające różnym stylom gry, w tym Jaguara i Orła. Spiritborn został opisany jako postać wielozadaniowa, która nie ogranicza się wyłącznie do jednej roli, takiej jak tankowanie czy leczenie.
Gracze podkreślają, że gra tą klasą daje mnóstwo frajdy, a ona sama bez wysiłku wpasowuje się w nowy region Nahantu. Nowe umiejętności, takie jak Szarpanie (szpony Jaguara) czy Salwa Piór (Orzeł), są chwalone za satysfakcjonujący model walki. Co ciekawe, niektórzy gracze zauważyli wczesne problemy z balansem, gdzie podstawowa umiejętność Orła wydawała się przewyższać ulepszoną wersję ataku Jaguara, choć kwestie te są na bieżąco korygowane w aktualizacjach.
Klasa wnosi również głębię do progresji, oferując nową kampanię z poziomami 1–60, dodatkowe punkty umiejętności i nowe tablice Paragon, przy czym system Paragon został oddzielony od standardowego levelowania postaci.
Rewolucja w rozgrywce: Loot 2.0, rajdy i najemnicy
Rozszerzenie Vessel of Hatred wprowadza istotne zmiany w pętli rozgrywki, które są dostępne dla wszystkich graczy. Najważniejszą z nich jest tak zwany Loot 2.0 – gruntowna przebudowa systemu ekwipunku, mająca zapewnić bardziej satysfakcjonujące nagrody. Do tego dochodzą słowa runiczne (Runewords), pozwalające na osadzanie umiejętności innych klas w przedmiotach.
Znacząco poprawiono też bossów i lochy. Prawdziwą nowością jest pierwszy w historii serii kooperacyjny rajd PvE – Mroczna Cytadela. Wprowadzono także wyszukiwarkę grup (party finder), ułatwiającą zbieranie ekipy. System Paragon został uniezależniony od poziomu postaci, co daje graczom większą swobodę w budowaniu buildu.
Kolejnym chwalonym dodatkiem jest system najemników. Gracz może zwerbować czterech towarzyszy: Varyanę, Aldkina, Subo i Raheira. Rozwijanie relacji z nimi poprzez wspólne zadania i rozmowy pozwala odblokowywać nowe umiejętności i premie do doświadczenia, co stanowi ogromne wsparcie dla osób grających solo. Dodano też wyższy poziom trudności – Udrękę IV (Torment IV), a twórcy zapowiadają wprowadzenie w przyszłości systemu Zbrojowni (Armory).
Nowy region i krytyka fabuły: Przewidywalna historia i urwane zakończenie
Nowy region, Nahantu, został przyjęty bardzo ciepło. Dżungle i pustynie dodają Sanktuarium upragnionej różnorodności, a uwagę krytyków przykuło piękne wykonanie i ogromna dbałość o detale.
Niestety to fabuła kampanii jest najsłabszym ogniwem rozszerzenia. Kontynuuje ona wątki z podstawowej wersji gry, skupiając się na pościgu za Neyrelle i kamieniem dusz Mefista. Choć dodatek wprowadza wiele nowych postaci i przerywników filmowych, reakcje są mieszane. Kampania jest krótsza niż w „podstawce”, a recenzenci wytykają jej nierówne tempo oraz nużący środkowy akt.
Pojawiają się głosy, że historia jest zbyt przewidywalna dla weteranów serii, a mroczne, nihilistyczne motywy stają się powtarzalne. Największą frustrację budzi jednak urwane zakończenie typu cliffhanger, które pozostawia gracza z poczuciem niedosytu, zwłaszcza biorąc pod uwagę cenę dodatku oscylującą wokół 170 zł.
Podsumowanie
Mimo że kampania fabularna Vessel of Hatred nie spełniła wszystkich oczekiwań, rozszerzenie jest postrzegane jako solidne DLC, które znacząco podnosi jakość Diablo 4. Dla graczy skupionych na samej rozgrywce, nowych mechanikach i endgame, jest to pozycja obowiązkowa. Fantastyczna nowa klasa Spiritborn, przełomowe zmiany w systemie łupów i satysfakcjonujące rajdy sprawiają, że powrót do świata Sanktuarium jest wyjątkowo udany.
Świat Sama Portera Bridgesa znów się rozszerza, tym razem o funkcję kluczową dla wszystkich, którzy chcą perfekcyjnie opanować jego nowe umiejętności. Kojima Productions opublikowało nowy zwiastun skupiający się na trybie VR Training. To rozbudowany moduł treningowy, który ma pomóc graczom – szczególnie nowym – w opanowaniu złożonej mechaniki walki i poruszania się, zanim rzucą się w wir głównej przygody. Wersja PC Death Stranding 2: On the Beach zadebiutowała 19 marca 2026 roku i jest już dostępna w sklepach Steam oraz Epic Games Store.
VR Training Mode: bezpieczny poligon dla kuriera
Tryb, któremu poświęcony jest najnowszy materiał, to coś więcej niż standardowy samouczek. Jak pokazuje zwiastun, VR Training Mode to zaawansowany symulator pozwalający testować pełen arsenał ruchów i akcji Sama w kontrolowanym, wirtualnym środowisku. Gracze mogą uruchomić trening ze swojego prywatnego pokoju na pokładzie statku DHV Magellan, który służy jako baza operacyjna.
Co ważne, nowe misje treningowe odblokowują się stopniowo, w miarę postępów w głównej fabule. Dzięki temu gracz nie zostaje zasypany wszystkimi opcjami naraz, a poziom trudności wyzwań rośnie wraz z jego umiejętnościami. System nagród również pozostaje wierny filozofii serii – za precyzyjne wykonanie manewrów i opanowanie skomplikowanych sekwencji gracze będą nagradzani lajkami (Likes), które są walutą społeczną tego uniwersum.
Kojima Productions podkreśla, że trening ten ma kluczowe znaczenie dla przetrwania w nieprzewidywalnym świecie gry, gdzie zagrożenie może pojawić się nagle i z każdej strony. Dla posiadaczy PlayStation 5 tryb ten jest już dostępny, ale dla społeczności PC stanowi jedną z flagowych nowości dostępnych od dnia premiery.
Oficjalna data premiery PC i synchronizacja świata
Źródło: images.gram.pl
Globalna premiera wersji komputerowej miała miejsce 19 marca 2026 roku. Gra trafiła jednocześnie na platformy Steam oraz Epic Games Store. Co ciekawe, w odróżnieniu od konsolowej premiery na PS5, która odbywała się strefami czasowymi (tzw. midnight launch), wydanie na PC zostało zsynchronizowane na całym świecie. Oznacza to, że gracze z Nowego Jorku (odblokowanie o 10:30 czasu lokalnego), Berlina (15:30) czy Tokio (23:30) uzyskali dostęp do gry w tej samej chwili, co jest dobrą wiadomością dla społeczności czekającej na ten port.
Portem na komputery osobiste zajęła się firma Nixxes Software, znana z wysokiej jakości adaptacji tytułów Sony, we współpracy z Kojima Productions. Wydawcą, podobnie jak w przypadku wersji na PS5, jest PlayStation Publishing LLC.
Dopracowane funkcje PC: od ultraszerokich ekranów po Chiral Challenges
Źródło: images.gram.pl
Wersja PC Death Stranding 2: On the Beach nie jest prostym przeniesieniem konsolowego pierwowzoru. Deweloperzy przygotowali szereg funkcji dedykowanych platformie komputerowej, które mają wydobyć z gry maksimum możliwości.
Kluczowymi elementami są zaawansowane opcje graficzne i wydajnościowe. Gracze otrzymają możliwość odblokowania liczby klatek na sekundę (unlocked framerate) oraz pełne wsparcie dla monitorów ultrapanoramicznych (ultrawide). Konkretnie, sekwencje rozgrywki oraz przerywniki filmowe będą obsługiwały format 21:9.
Nie zabraknie też zaawansowanej integracji z kontrolerem DualSense – na PC gracz będzie mógł doświadczyć pełni jego charakterystycznych efektów haptycznych i adaptacyjnych triggerów, pod warunkiem połączenia kablem USB. Do tego dochodzi pełna personalizacja sterowania myszą i klawiaturą oraz wsparcie dla dźwięku przestrzennego 3D (Dolby Access, DTS, Windows Sonic).
Poza aspektami technicznymi gra zyskuje nowe tryby rozgrywki dostępne od dnia premiery. Szczególnie intrygująco zapowiadają się Chiral Challenges. Będą to misje na czas (time-attack), które umożliwią rywalizację w globalnych rankingach i zostały zaprojektowane z myślą o monitorach z wysokim odświeżaniem. Pełne szczegóły na temat nowych funkcji mają zostać ujawnione w oficjalnym komunikacie.
Podsumowanie: nowy rozdział Strand Game czeka
Death Stranding 2: On the Beach na PC zapowiada się jako wersja ostateczna. Połączenie kultowej, pełnej emocji narracji Hideo Kojimy z technicznymi możliwościami komputerów osobistych i dodatkowymi funkcjami, takimi jak VR Training Mode, stwarza unikalną okazję do zabawy. Dla graczy, którzy ukończyli przygodę na PS5, będzie to szansa na doświadczenie jej w odświeżonej formie. Dla tych, którzy czekali na wydanie PC, to moment, by w końcu dołączyć do podróży Sama, który – jak głosi opis na Steam – „wyrusza z towarzyszami w nową podróż, by ocalić ludzkość od zagłady… czy powinniśmy byli się połączyć?”.
Wszystko rozstrzygnęło się 19 marca 2026 roku, gdy mosty między platformami zostały ostatecznie zbudowane.
Fani, którzy z niecierpliwością odliczali dni do premiery najnowszej odsłony przygód Jamesa Bonda, muszą uzbroić się w odrobinę dodatkowej cierpliwości. IO Interactive, niezależny producent i wydawca, ogłosił opóźnienie premiery gry 007: First Light. Zamiast w pierwotnym terminie, gra trafi na półki 27 maja 2026 roku. Decyzja, choć z pewnością rozczarowująca, została podjęta w konkretnym celu: dostarczenia graczom jak najlepszej wersji tytułu już w dniu premiery.
Dlaczego opóźnienie? Wyjaśnienia od twórców
Powód przesunięcia daty jest, przynajmniej z punktu widzenia fanów dobrego rzemiosła, stosunkowo pocieszający. W oficjalnym oświadczeniu studio postawiło sprawę jasno: gra jest już kompletna i w pełni grywalna od początku do końca. Problemem nie jest więc doprowadzanie projektu do finału, lecz dopieszczanie detali.
„007: First Light to nasz najbardziej ambitny projekt do tej pory… Gra dobrze się rozwija i jest w pełni grywalna od początku do końca, więc te dodatkowe dwa miesiące pozwolą nam dalej szlifować i dopracowywać rozgrywkę, gwarantując dostarczenie możliwie najlepszej wersji w dniu premiery” – brzmi fragment komunikatu studia.
Hakan Abrak, CEO IO Interactive, podkreślił, że decyzja ma na celu zapewnienie jakości „day one”. Dla niezależnego studia, które samo wydaje swój tytuł, takie podejście ma kluczowe znaczenie. Chodzi o długofalowy sukces i reputację, a także – co najważniejsze – o spełnienie oczekiwań graczy. W branży, gdzie pierwsze wrażenie bywa decydujące, dodatkowy czas na polishing może zaważyć na odbiorze gry.
Co to oznacza dla graczy? Plusy i minusy
Każde opóźnienie to mieszanka emocji. Z jednej strony pojawia się frustracja spowodowana dłuższym oczekiwaniem, z drugiej – świadomość, że finalny produkt będzie po prostu lepszy. W tym konkretnym przypadku można wskazać kilka istotnych kwestii.
Pozytywy: Fakt, że gra jest już kompletna, to dobra wiadomość. Oznacza to, że dwa miesiące zostaną poświęcone na usuwanie błędów, poprawę optymalizacji, balansowanie rozgrywki i wygładzanie ogólnych wrażeń, a nie na desperacką walkę o ukończenie prac. To często przekłada się na znacznie wyższe oceny i lepsze odczucia graczy po premierze.
Co ciekawe, opóźnienie może być też taktycznie korzystne. Nowy termin, 27 maja, teoretycznie wypełnia lukę po innym gigancie – Grand Theft Auto VI, którego premiera została niedawno przesunięta na listopad 2026 roku. Daje to First Light więcej przestrzeni na rynku.
Potencjalne wyzwania: Maj 2026 nie będzie jednak całkowicie wolny od konkurencji. Już 29 maja premierę ma mieć choćby LEGO Legacy of the Dark Knight. Choć to inny gatunek, walka o uwagę i portfele graczy trwa zawsze. Późnowiosenna data premiery oznacza też, że gra wejdzie na rynek tuż przed letnim sezonem zapowiedzi i wydarzeń branżowych, co może wpłynąć na to, jak długo temat będzie obecny w mediach.
Światełko w tunelu: co już wiemy o grze?
Mimo opóźnienia, IO Interactive nie pozostawia fanów bez wieści. Studio zaprezentowało już materiały, w tym trailer podczas State of Play w czerwcu 2025 roku oraz kolejne na początku 2026. Choć nie był to jeszcze klasyczny gameplay reveal, zwiastun zaprezentował kluczowe elementy i, co najważniejsze, obsadę. To wciąż sporo, biorąc pod uwagę, że do premiery zostało półtora roku.
W rolę młodego, 26-letniego Jamesa Bonda wcieli się Patrick Gibson. Jego przeciwnikiem będzie Bawma, którego zagra Lenny Kravitz. W obsadzie znajdziemy też Alastaira Mackenzie’ego jako mentora Greenwaya. Sam styl gry ma łączyć to, w czym IO Interactive specjalizuje się dzięki serii Hitman: skradankową finezję z widowiskową akcją na wielką skalę.
Studio obiecuje „zapierające dech w piersiach sceny akcji, podróże po świecie, szpiegowskie rzemiosło, gadżety i pościgi samochodowe”. 007: First Light ma być pełnoprawną, oryginalną przygodą Bonda, niepowiązaną bezpośrednio z filmami. Gra ma ukazać się na PlayStation 5, Xbox Series X/S, PC (Steam, Epic Games Store) oraz – co potwierdzają plotki – na nadchodzącej konsoli Nintendo Switch 2.
Podsumowanie: czy cierpliwość popłaci?
Decyzja IO Interactive o opóźnieniu 007: First Light jest przykładem dojrzałego, choć niepopularnego podejścia do produkcji gier. W czasach, gdy premiery tytułów wymagających natychmiastowych łatek są niestety normą, dobrowolne przesunięcie terminu w celu dopracowania gotowego produktu zasługuje na uznanie.
Dla graczy oznacza to oczywiście dłuższe oczekiwanie. Zamiast wiosennego wieczoru z Bondem, będą musieli poczekać do początku lata 2026 roku. W zamian otrzymują jednak realną obietnicę bardziej stabilnej i dopracowanej gry już w dniu jej debiutu. Fani gatunku mogą być spokojni o sam projekt – prace są na ukończeniu, a studio ma jasną wizję tego, co chce dostarczyć. Kolejne aktualizacje, w tym zapewne właściwy gameplay reveal, zostały zapowiedziane na początek 2026 roku. Do tego czasu pozostaje wrócić do klasycznych filmów o agencie 007 lub… po prostu uzbroić się w cierpliwość.
Wiosną 2026 roku James Bond powróci, ale nie w takim wydaniu, jakie znamy. Studio IO Interactive, spod którego ręki wyszły kultowe odsłony serii Hitman, przygotowuje zupełnie nowe spojrzenie na legendę MI6. 007: First Light to zapowiadany prequel, który pokaże młodego Bonda w momencie, gdy stawia on pierwsze kroki jako agent z licencją na zabijanie. Zamiast skupiać się wyłącznie na akcji, twórcy postanowili pogłębić kluczowy element każdej bondowskiej opowieści: jej bohaterów. Dzięki materiałom deweloperskim poznaliśmy pierwsze szczegóły.
Premiera gry została wyznaczona na 27 maja 2026 roku na Xbox Series X/S, PC, PlayStation 5 oraz nadchodzącą konsolę Nintendo Switch 2. To nie przypadek, że IO Interactive tak wcześnie zaczyna dzielić się kulisami produkcji. Pierwsze, obszerne materiały skupiły się na filozofii tworzenia postaci i ich fundamentalnej roli w kształtowaniu przyszłego legendarnego agenta.
Młody Bond i jego fundamenty
Głównym założeniem First Light jest pokazanie procesu formowania się ikony. Nie zaczynamy przygody od ukształtowanego, pewnego siebie Bonda w smokingu. Jak wyjaśnia dyrektor kreatywny IO Interactive, Christian Elverdam (błędnie wskazany wcześniej jako Martin Emborg), spotykamy młodego człowieka, który dopiero wkracza do świata wywiadu.
„Sposób, w jaki pracujemy z tymi postaciami, polega na tym, że nadaliśmy im cechy, które znacie z Bonda, aby mogły kształtować jego charakter” – mówi Elverdam. To kluczowa deklaracja. Znane z filmów i książek archetypy – mentor, technologiczny geniusz, lojalna sojuszniczka – nie są tu gotowymi szablonami. Stają się aktywnymi uczestnikami opowieści, od których młody James uczy się specyfiki zawodu, ale też etyki, stylu i słynnego, bondowskiego szyku.
Galeria postaci: odświeżone ikony
Źródło: images.gram.pl
Twórcy nie ukrywają, że sięgną po kultowe postacie z uniwersum, ale nadadzą im świeży, często zaskakujący kontekst, pasujący do wczesnego etapu kariery agenta 007.
M to w tej wersji młoda, ambitna szefowa. Jej rola nie polega na wydawaniu suchych rozkazów zza biurka. Aktywnie dostrzega surowy potencjał w Bondzie, często wbrew sceptycyzmowi starszego, bardziej tradycyjnie myślącego mentora Johna Greenwaya. To relacja, w której zaufanie musi zostać wypracowane od zera.
Q również daleki jest od stereotypu starszego pana w laboratorium. Pełni funkcję nauczyciela i przyjaciela. Jego zadaniem jest nie tylko wyposażenie Bonda w pomysłowe gadżety, ale także nauczenie go odpowiedzialnego korzystania z nich. Ta relacja sugeruje, że zobaczymy genezę słynnej, pełnej lekkiego napięcia więzi między agentem a kwatermistrzem.
Moneypenny przechodzi chyba największą transformację. W First Light nie jest sekretarką pracującą w gabinecie M. Twórcy przedstawiają ją jako analityczkę terenową, bezpośrednio wspierającą Bonda w akcjach. Dynamika między nimi to mieszanka figlarnej przekomarzanki i głębokiego, wzajemnego szacunku. Zapowiada to partnerską relację, w której Moneypenny będzie aktywną uczestniczką wydarzeń, a nie tylko tłem.
Nie zabraknie też godnych przeciwników. Jednym z pierwszych ujawnionych złoczyńców jest Bawma, którego zagra sam Lenny Kravitz. Taka obsada sugeruje charyzmatycznego, wyrazistego antagonistę, który może na długo zapaść w pamięć graczy.
Rozgrywka: dziedzictwo Hitmana w świecie Bonda
Źródło: images.gram.pl
Materiały deweloperskie nie skupiają się wyłącznie na postaciach; ujawniły także sporo na temat mechaniki. Widać w niej wyraźne DNA studia IO Interactive. Gra ma oferować swobodę w podejściu do misji, zachęcając do kreatywności i obserwacji otoczenia. Otwarte lokacje oraz interaktywne elementy środowiska, które można wykorzystać w walce lub do cichej eliminacji celów – wszystko to brzmi znajomo dla fanów przygód Agenta 47.
Pojawia się jednak nowość, która idealnie wpisuje się w szpiegowski klimat: możliwość deeskalacji sytuacji. Gdy Bond zostanie wykryty przez wrogów, nie musi od razu sięgać po broń. Gracz będzie mógł spróbować użyć odpowiedniego gadżetu lub zachowania, by uśpić ich czujność i wrócić do działania w ukryciu. To element, który ma pogłębić poczucie bycia przebiegłym agentem, a nie jedynie komandosem.
Kontekst i oczekiwania
Premiera 007: First Light jest jeszcze odległa, ale intencje IO Interactive są jasne. Studio, które zbudowało reputację na dopracowanych, nieliniowych grach szpiegowskich, bierze na warsztat jedną z największych ikon popkultury. Wyzwanie jest ogromne. Twórcy muszą oddać ducha Bonda, jednocześnie oferując coś nowego – opowieść o początkach, w której ikoniczne postacie dopiero stają się tymi, których znamy.
Połączenie doświadczenia z serii Hitman z bogactwem uniwersum 007 brzmi niezwykle obiecująco. Skupienie się na bohaterach i ich relacjach z młodym Bondem sugeruje, że otrzymamy nie tylko grę akcji, ale też angażującą historię. Czy Q nauczy Jamesa szacunku do technologii? Czy M zyska jego bezwarunkowe zaufanie? Jak rozwinie się jego współpraca z działającą w terenie Moneypenny? Odpowiedzi poznamy za dwa lata.
Wydaje się, że IO Interactive nie próbuje po prostu odtworzyć filmowych wrażeń. Przekładają je na język gier wideo, wykorzystując swoje największe atuty: emergentną rozgrywkę, głęboką interakcję ze światem i kompleksowe podejście do budowania postaci. First Light ma szansę stać się nie tylko kolejną adaptacją, ale jedyną w swoim rodzaju, interaktywną opowieścią o narodzinach legendy.
Fani o żelaznym szkielecie i szponach w końcu poznali konkretną datę premiery. Marvel's Wolverine od Insomniac Games trafi na PlayStation 5 dokładnie 15 września 2026 roku. Euforia po tym ogłoszeniu może jednak szybko minąć wśród znacznej części społeczności graczy. Wszystko dlatego, że oficjalne komunikaty i doniesienia wskazują na jedno: to będzie tytuł na wyłączność. I to w najściślejszym tego słowa znaczeniu.
W przeciwieństwie do strategii, jaką Sony stosowało przez ostatnie lata przy takich grach jak God of War czy Marvel’s Spider-Man, Wolverine najprawdopodobniej nigdy nie opuści ekosystemu PlayStation. Dla posiadaczy komputerów PC, którzy przyzwyczaili się już do opóźnionych premier wielkich hitów Sony, to bardzo gorzka pigułka do przełknięcia.
Oficjalne stanowisko: Logan tylko na PlayStation
Wszystkie źródła – od samego Insomniac Games, przez oficjalną stronę PlayStation, po zapowiedzi z wydarzeń takich jak State of Play – mówią jednym głosem. Gra „zadebiutuje na konsolach PlayStation 5 jesienią 2026 roku” lub, jeszcze konkretniej, „zostanie wydana wyłącznie na PlayStation 5 15 września”. W żadnym miejscu nie ma mowy o wersji na PC, a tym bardziej o portach na platformy konkurencji, takie jak Xbox Series X|S.
To czysta, stara szkoła ekskluzywności. Sony wydaje ogromne pieniądze na produkcję tego blockbustera i zamierza wykorzystać go jako system seller, czyli główny powód, dla którego warto kupić konsolę PS5 lub jej mocniejszą wersję, PS5 Pro. Firma potwierdziła zresztą, że gra będzie korzystać z ulepszeń oferowanych przez model Pro, co tylko wzmacnia ten przekaz.
Dlaczego to takie zaskakujące? Zmiana strategii Sony
Przez ostatnie lata obserwowaliśmy wyraźny trend. Flagowe tytuły od PlayStation Studios, po okresie wyłączności trwającym zwykle rok lub dwa, trafiały na Steam. Horizon Zero Dawn, Days Gone, cała trylogia Marvel’s Spider-Man, a nawet God of War (2018) i The Last of Us Part I – wszystkie zyskały drugie życie na PC, przynosząc Sony ogromne zyski i przyciągając nowych fanów do marki.
Wydawało się więc, że to nieunikniona ścieżka także dla Wolverine. Tymczasem doniesienia z wiarygodnych mediów branżowych sugerują zmianę kursu. Sony miało wycofać się z agresywnej polityki portowania gier na komputery. Projekty portów dla innych nadchodzących tytułów ekskluzywnych, takich jak Ghost of Yotei (następca Ghost of Tsushima) czy Saros, podobno zostały anulowane. Marvel’s Wolverine wpisuje się w ten nowy, bardziej restrykcyjny schemat.
Powody mogą być dwa. Po pierwsze, Sony może uważać, że zbyt szybkie wypuszczanie gier na PC osłabia sprzedaż konsol, a to przecież sprzedaż sprzętu i subskrypcji PlayStation Plus stanowi fundament ich biznesu. Po drugie, konkurencja ze strony Microsoftu, który wydaje swoje gry jednocześnie na Xboxa i PC, być może zmusiła Sony do wyraźniejszego podkreślenia różnic między platformami. Jeśli wszystko jest dostępne wszędzie, po co kupować konkretną konsolę? Wolverine ma być odpowiedzią: kup PS5, bo tylko tu w to zagrasz.
Co wiemy o samej grze? Krwawa odsłona uniwersum Insomniac
Mimo że do premiery zostało jeszcze sporo czasu, już teraz wiemy o grze całkiem sporo. Marvel’s Wolverine ma być dojrzałą, brutalną opowieścią, osadzoną w tym samym świecie (Ziemia-1048), co przeboje o Spider-Manie. Nie będzie to jednak po prostu kolejna przygoda superbohatera. Twórcy zapowiadają „globalny thriller”, w którym Logan zostanie wplątany w mroczną intrygę.
Widzieliśmy już zwiastuny, które nie pozostawiają wątpliwości co do klimatu produkcji. Gra pokaże pełen zakres mocy i bezwzględności Wolverine’a – dynamiczne walki na bliskim dystansie, regenerację w akcji i, oczywiście, dużo krwi. Potwierdzono pojawienie się kultowych antagonistów z komiksów, takich jak Mystique i Omega Red. Głosu Loganowi użyczy Liam McIntyre, znany m.in. z serii Gears of War.
Ciekawostką są też zawirowania za kulisami. W 2023 roku doszło do potężnego wycieku danych z Insomniac, który ujawnił wczesne materiały z gry. Latem 2025 roku ze studia odszedł pierwotny dyrektor kreatywny projektu, Brian Horton. Produkcję przejęli jednak doświadczeni weterani studia, Marcus Smith i Mike Daly, co daje nadzieję na zachowanie wysokiej jakości znanej ze Spider-Mana.
Jakie są szanse na zmianę decyzji?
Szczerze mówiąc, na ten moment – bardzo małe. Oficjalne zapowiedzi z konkretną datą i platformą są zwykle ostateczne. Sony zaplanowało premierę Wolverine z chirurgiczną precyzją: tydzień po innym tytule ekskluzywnym, Phantom Blade Zero, i dwa miesiące przed największą premierą dekady, Grand Theft Auto VI. To strategiczny ruch mający przykuć uwagę graczy i mediów w kluczowym okresie.
Gdyby w planach była wersja PC, nawet z opóźnieniem, najprawdopodobniej pojawiłaby się choćby lakoniczna wzmianka o „czasowej wyłączności”. Tutaj brakuje nawet tak mglistego komunikatu. Wszystko wskazuje na to, że Insomniac i Sony postawiły wszystko na jedną kartę – PlayStation 5.
Dla fanów, którzy grali w Spider-Mana na Steamie i liczyli na kontynuację tej przygody z Loganem na PC, to ogromny zawód. Pozostaje im obserwować gameplaye, zwiastuny i recenzje, mając nadzieję, że za kilka lat strategia Sony znów ulegnie zmianie. Albo… zacząć odkładać pieniądze na konsolę.
Podsumowanie
Marvel's Wolverine zapowiada się na jeden z najgłośniejszych tytułów końca obecnej generacji konsol. Niestety, dla dużej części społeczności graczy ta zapowiedź brzmi jak zaproszenie, z którego nie mogą skorzystać. Decyzja Sony o ścisłej ekskluzywności to jasny sygnał: walka o rynek platform trwa, a najsilniejsze argumenty nie będą dzielone z konkurencją.
15 września 2026 roku świętować będą wyłącznie posiadacze PlayStation 5. Reszta, w tym cała rzesza graczy PC, będzie mogła tylko z boku przyglądać się, jak Logan wyciąga pazury w 4K i 60 klatkach na sekundę. W dobie powszechnej wieloplatformowości to odważny, choć dla wielu bolesny powrót do korzeni. Czas pokaże, czy ta strategia się opłaci.
