Dwadzieścia lat to w popkulturze wystarczająco długo, by legenda zdążyła obrosnąć kolejnymi warstwami tajemnicy. W 2006 roku, w zeszycie Wolverine: Origins #6, Marvel Comics rzucił czytelnikom wyjątkowo ponętną – i mroczną – przynętę. W serii flashbacków odkrywających zakurzone karty z życia Logana, twórcy Daniel Way i Steve Dillon umieścili go w samym epicentrum jednej z największych niewyjaśnionych zagadek XX wieku: zamachu na prezydenta Johna F. Kennedy’ego.
Ta śmiała, niejednoznaczna sugestia nie była oczywiście oficjalnym wyjaśnieniem historycznej zbrodni. Była za to genialnym wykorzystaniem klimatu teorii spiskowych, które od dekad wiją się wokół tragicznych wydarzeń w Dallas z 22 listopada 1963 roku. Marvel, zamiast je ignorować, postanowił wpleść je w fabularną tkankę swojego uniwersum, dodając kolejny, fantastyczny rozdział do mitu.
Mroczna Misja Weapon X: Logan w Dallas 1963
Akcja kluczowej sekwencji przenosi nas prosto do Dallas, krótko po pamiętnej wizycie prezydenckiej kolumny. Wolverine, ubrany w charakterystyczny beżowy płaszcz i kapelusz, znajduje się pod pełną kontrolą programu Weapon X. Jego spojrzenie jest puste, a działania zdają się być całkowicie zdalnie sterowane przez bezwzględnych operatorów.
Po wykonaniu nieokreślonego zadania, Logan domaga się uwolnienia od wpływów programu, jak gdyby budząc się z głębokiego transu. Nie dostaje jednak obiecanej wolności. Zamiast tego, dowództwo Weapon X wydaje rozkaz jego likwidacji. Powód? Zatarcie śladów. "Nie możemy pozwolić, by cokolwiek dało się prześledzić z powrotem do nas" – brzmią słowa jednego z oficerów, gdy snajperzy przygotowują się do strzału w stronę zdumionego mutanta.
Komiks nie pokazuje samego zamachu. Nie widzimy strzałów, nie widzimy prezydenta. Ta siła sugestii jest jednak przytłaczająca. Umiejscowienie akcji w czasie i przestrzeni, które idealnie pokrywają się z zabójstwem JFK, w połączeniu z faktem, że Weapon X było ukrytą rządową organizacją specjalizującą się w czarnych operacjach i politycznych morderstwach, prowadzi czytelnika do jednego, nieuniknionego wniosku.
Czy to Logan był tym, który pociągnął za spust? W kontekście uniwersum – bardzo prawdopodobne. Byłby wtedy jedynie narzędziem, żywym pociskiem wystrzelonym przez tych, którzy pociągali za niewidzialne sznurki. Ta interpretacja doskonale współgra z tragiczną, pozbawioną wolnej woli przeszłością Wolverine’a, pełną okresów, o których sam starał się zapomnieć.
Magneto, Czerwona Czaszka i Inne Mutanckie Teorie
Choć sugestia z Origins jest chyba najbardziej bezpośrednia, nie była to jedyna próba Marvela, by wciągnąć zabójstwo Kennedy’ego w orbitę swoich opowieści. Różne wersje rzeczywistości komiksowej oferowały swoje własne, zaskakujące wersje wydarzeń.
W filmie X-Men: Days of Future Past z 2014 roku, którego akcja częściowo rozgrywa się w 1973 roku, pada szokujące oskarżenie. Podczas przesłuchania w Pentagonie, Mystique w postaci senatora ujawnia, że Magneto od dekad przebywa w celi z plastikowego więzienia. Powód? Rzekomy udział w zamachu na Kennedy’ego.
Sam Eric Lensherr, gdy już staje twarzą w twarz z Charlesem Xavierem, przedstawia jednak inną wersję. Twierdzi, że próbował uratować prezydenta, wierząc, iż Kennedy był mutantem. Kiedy dostrzegł lecący pocisk, użył swoich mocy, by zmienić jego trajektorię. W chaosie, który nastąpił po tym akcie, został jednak obezwładniony i aresztowany, a kula, której nie zdołał już skontrolować, miała dosięgnąć celu. Ta wersja czyni z Magneta tragiczną postać, której heroiczny odruch obrócił się przeciwko niemu i całemu światu.
Zupełnie inną perspektywę prezentuje uniwersum Ultimate Marvel. Tam odpowiedzialność za śmierć prezydenta spada na barki syna Kapitana Ameryki, znanego jako Czerwona Czaszka. Ten złoczyńca, działając samodzielnie i bez żadnego rozkazu z Waszyngtonu, miał być prawdziwym sprawcą. To nawiązanie do jednej z bardziej ekstremalnych teorii spiskowych, łączących zabójstwo z nazistowskimi powiązaniami.
Wszystkie te wersje, choć się wykluczają, łączy wspólny mianownik: przekonanie, że za oficjalną historią kryje się coś więcej. Coś, co wykracza poza pojedynczego, samotnego strzelca Lee Harveya Oswalda i sięga mrocznych sił – czy to mutantów, superzłoczyńców, czy tajnych rządowych agencji.
Dlaczego Marvel Sięga po Teorie Spiskowe?
Wprowadzenie wątku JFK do komiksów Marvela to coś więcej niż tani chwyt sensacyjny. To świadome nawiązanie do jednego z najpotężniejszych mitów współczesnej Ameryki. Zamach w Dallas stał się pierwowzorem nowoczesnej teorii spiskowej – wydarzeniem tak traumatycznym, że oficjalne wyjaśnienie nigdy nie zaspokoiło społecznej ciekawości i potrzeby zrozumienia.
Marvel, budując swoje uniwersum od lat 60., zawsze odzwierciedlał i komentował rzeczywistość, choć przefiltrowaną przez pryzmat superbohaterów i kosmicznych zagrożeń. Wplatanie prawdziwych, nierozwiązanych tajemnic historii jest logicznym posunięciem. Nadaje fikcyjnym historiom posmak autentyczności, poczucie, że dzieją się one w świecie bardzo podobnym do naszego, tylko nieco bardziej niebezpiecznym i pełnym ukrytych sił.
Dla postaci takiej jak Wolverine, której przeszłość jest celowo fragmentaryczna i bolesna, sugestia udziału w takim wydarzeniu jest doskonałym dramaturgicznie elementem. Pogłębia jego tragizm, podkreśla, jak bardzo był marionetką w rękach potężnych organizacji, i dodaje kolejną warstwę do jego wiecznej walki o odkupienie.
Co ważne, Marvel nigdy nie potwierdził tej historii jako twardego, niepodważalnego kanonu dla wszystkich swoich komiksów. Pozostawia ją w sferze sugestii, domysłu, jednej z wielu potencjalnych wersji przeszłości Logana. To mądre posunięcie, które chroni przed zbytnim zabsolutyzowaniem fabuły i pozwala fanom na własne interpretacje.
Dziedzictwo Tajemnicy: Od Komiksu do Kultury Popularnej
Sugestia z Wolverine: Origins #6 doskonale wpisuje się w szerszy trend. Zamach na JFK stał się żyzną glebą dla popkultury, inspirując setki filmów, seriali, książek i – jak wskazują badacze – ponad dwieście piosenek. To wydarzenie stało się symbolem końca niewinności, punktem zwrotnym, po którym świat już nigdy nie miał być taki sam.
Marvel, sięgając po ten motyw, postawił na silną, emocjonalną kartę. Każdy, nawet pobieżnie znający historię, natychmiast rozpoznaje kontekst. Ta rozpoznawalność pozwala twórcom na szybkie zbudowanie napięcia i poczucia ogromnej wagi wydarzeń bez potrzeby długich wyjaśnień.
Dzisiaj, z perspektywy dwóch dekad, ten śmiały zabieg fabularny wciąż budzi emocje. Dla jednych jest to interesujące urozmaicenie mitu Wolverine’a. Dla innych – niepotrzebne i nieco frywolne mieszanie fikcji z prawdziwą tragedią. Bez wątpienia jednak udało mu się na trwałe zapisać w świadomości fanów, dodając kolejne, bardzo ludzkie pytanie do postaci, która wydaje się nieśmiertelna: ile kosztów musiał ponieść, zanim odzyskał swoją wolność?
Wielkie tajemnice historyczne nigdy nie przestają fascynować. Marvel, sugerując, że rozwiązanie jednej z nich może kryć się nie w archiwach FBI, ale w zakamarkach pamięci zmutowanego kanadyjskiego wojownika z pazurami ze stali, udowodnił, że komiks wciąż potrafi zaskakiwać, prowokować do myślenia i splatać rzeczywistość z fantazją w najzabawniejszy i najciekawszy z możliwych sposobów. I choć prawda prawdopodobnie na zawsze pozostanie w Dallas, to w uniwersum Marvela pytanie "co naprawdę wydarzyło się 22 listopada 1963?" wciąż ma bardzo, bardzo ciekawe odpowiedzi.